Op 1 juli 2026 verklaarde de Raad voor de Journalistiek de klacht van Still Tinnitus tegen Kassa BNNVARA gegrond.

Als zelfstandig ondernemer nam ik het op tegen een van de grootste publieke omroepen van Nederland, nadat de Still Tinnitus app onterecht in een negatieve context op televisie werd getoond in een item over misleidende tinnitus behandelingen. Still Tinnitus is in Nederland ook wel bekend als Sus Tinnitus.

De Raad was duidelijk in zijn oordeel: Kassa had door deze montage een onjuiste, suggestieve en misleidende indruk gewekt van mijn app. Kassa publiceerde de conclusie later ook op de BNNVARA website.

Kassa had mijn app niet tegelijk met de negatieve uitspraak van de deskundige mogen tonen, of duidelijk moeten maken dat de App Store beelden alleen algemene illustratie waren.

Ik schrijf dit verslag omdat de details belangrijk zijn. Dit was geen klacht omdat Kassa mensen waarschuwde voor oplichting bij tinnitus. Dat vind ik zelf juist belangrijk, want ik ben jaren geleden zelf misleid door trucjes op internet, pillen en valse beloftes.

Mijn klacht ging over iets anders: Kassa liet mijn app herkenbaar zien terwijl een deskundige een brede negatieve uitspraak deed over "digitale methoden die tinnitus zogenaamd zouden oplossen, maar niet effectief zijn en geen resultaat bieden".

Wat de Raad voor Journalistiek besloot

De Raad voor de Journalistiek heeft niet geoordeeld dat het hele Kassa-item fout was. De Raad heeft ook niet beoordeeld of mijn cursus werkt, of digitale tinnitustherapie werkt, of de wetenschappelijke uitspraak van de deskundige juist was.

Waar de Raad wél over oordeelde, was de montage en de journalistieke zorgvuldigheid daaromheen. De kern van de conclusie was:

"Kassa heeft door deze montage een onjuiste, suggestieve en misleidende indruk gewekt van de app van klager."

Die zin is voor mij de kern van deze hele zaak. Het probleem was dus niet alleen dat mijn app kort in beeld kwam. Het probleem zat in de combinatie van de negatieve context, de timing van de uitspraak en het herkenbare beeld van mijn app.

Conclusie van de Raad

De volledige conclusie van de Nederlandse Raad voor de Journalistiek in de zaak van Still Tinnitus tegen Kassa (BNNVARA) is:

"Kassa (BNNVARA) heeft in het item “Geldklopperij rond tinnitus: valse hoop voor wanhopige patiënten” beelden getoond van de app van Still Tinnitus (klager) deels volgend op en deels gelijktijdig met negatieve uitlatingen van een deskundige dat ‘al die methoden die zogezegd tinnitus zouden kunnen oplossen niet effectief zijn en geen resultaat bieden’. Klager heeft onbetwist aangevoerd dat zijn app niet beoogt tinnitus ‘op te lossen’ maar hulp biedt bij het omgaan met tinnitus-klachten. Kassa heeft door deze montage een onjuiste, suggestieve en misleidende indruk gewekt van de app van klager. Bovendien heeft Kassa niet adequaat op de klacht gereageerd. Dat door het honoreren van klagers verzoek tot nuancering of correctie mogelijk ook andere app-aanbieders zich tot Kassa zouden hebben gewend, doet daaraan niet af. De klacht is daarom gegrond. De Raad doet de aanbeveling aan Kassa om deze conclusie ruimhartig te publiceren." (Bron: RvJ, 1 Juli 2026)

Tijdlijn van wat er gebeurde

Deze zaak begon niet meteen met een officiële klacht. Eerst heb ik geprobeerd om het rechtstreeks met Kassa op te lossen. Pas nadat Kassa twee keer weigerde om het fragment aan te passen of te nuanceren, ben ik naar de Raad voor de Journalistiek gestapt.

Datum	Gebeurtenis	Toelichting
21 Februari 2026	Uitzending Kassa item	Het item was getiteld “Geldklopperij rond tinnitus: valse hoop voor wanhopige patiënten.” Het waarschuwde kijkers voor misleidende tinnitusbehandelingen. (bnnvara.nl)
4 Maart 2026	Eerste juridische brief aan Kassa	Mijn advocaat vroeg Kassa om het beeld van mijn app te verwijderen, verwijzingen naar mijn app te verwijderen en een rectificatie te plaatsen.
5 Maart 2026	Kassa wees het verzoek af	Kassa stelde dat de appbeelden alleen illustratief waren en geen specifieke beoordeling van individuele apps bevatten.
10 Maart 2026	Tweede juridische brief aan Kassa	Mijn advocaat legde opnieuw uit dat het probleem zat in de suggestieve koppeling tussen de woorden van de deskundige en het herkenbare beeld van mijn app.
11 Maart 2026	Kassa wees het verzoek opnieuw af	Kassa schreef dat de combinatie van beeld en geluid volgens haar binnen de redactionele vrijheid viel. Kassa zag geen aanleiding om het fragment aan te passen of een rectificatie te plaatsen.
12 Maart 2026	Ik heb de ondersteuning van mijn advocaat stopgezet en besloot om zelf naar de Raad voor de Journalistiek te gaan.	Een rechtszaak tegen een grote omroep zou erg duur zijn geweest. Daarom besloot ik de juridische ondersteuning stop te zetten, zelfstandig verder te gaan en mijn klacht in te dienen bij de Raad voor de Journalistiek.
18 Maart 2026	Klacht ingediend bij de Raad voor de Journalistiek	Ik diende een klacht in over de suggestieve montage en het uitblijven van correctie of nuance achteraf.
8 Mei 2026	Zitting bij de Raad	Ik lichtte mijn standpunt persoonlijk toe. Kassa was aanwezig met de eindredacteur Leon Zervos en legal counsel V. Sinaasappel. Ikzelf had geen juridische vertegenwoordiging.
1 Juli 2026	De Raad gaf mij gelijk	De Raad verklaarde mijn klacht gegrond en verzocht Kassa om de conclusie te publiceren.

Wat Kassa uitzond

Op 21 februari 2026 zond Kassa een item uit over tinnitus en vermeende misleidende behandelingen (hier te bekijken). Alleen de titel zette al een sterk negatief kader neer: “Geldklopperij rond tinnitus: valse hoop voor wanhopige patiënten”.

In het item introduceerde Kassa eerst tinnituspatiënten die van alles hadden geprobeerd om van het geluid af te komen. Daarna zei de voice-over:

“Niet alleen Rianne en Alex zijn bereid om bijna alles te doen om van die gekmakende piep af te komen. Daarom is er een hele industrie ontstaan die miljoenen tinnituspatiënten vertelt dat zij hen kan genezen. Er gaat veel geld in om, maar niets is wetenschappelijk bewezen.”

De uitzending liet daarna clips op sociale media zien van mensen die beweerden dat bepaalde methoden tinnitus konden genezen. Daarna introduceerde het programma dr. Rilana Cima, die in de conclusie van de Raad wordt omschreven als universitair docent verbonden aan een expertisecentrum voor tinnitus. Dit tinnituscentrum is gevestigd te Adelante in Hoensbroek, een locatie waar tinnitusbehandelingen worden gegeven. Zij zei:

"Er is heel veel in omloop wat dan zogezegd de tinnitus zou kunnen oplossen. Wetenschappelijk gezien zien we echter dat al die methoden, al die meer alternatieve methoden misschien, of digitale methoden, of homeopathische methoden, dat die eigenlijk niet effectief zijn en geen resultaat bieden.."

Precies tijdens die uitspraak liet Kassa een scroll door tinnitusapps in een appstore zien. Mijn app, Still Tinnitus, kwam daarbij herkenbaar in beeld. Volgens de Raad werd mijn app deels na en deels gelijktijdig met de uitspraak van de deskundige getoond. Doordat het beeld kort stilstond, was de naam van mijn app duidelijk leesbaar en herkenbaar.

Wie is deze deskundige?

De deskundige die in het Kassa-item werd aangehaald, is Dr. Rilana Cima. In de uiteindelijke beslissing omschrijft de Raad haar als universitair hoofddocent van het expertisecentrum tinnitus. In de uitzending werd zij als deskundige opgevoerd op het moment dat Kassa sprak over misleidende tinnitusmethoden. 

Die context vind ik belangrijk. Rilana Cima is een bekende tinnitusonderzoeker, niet zomaar iemand die vanaf de zijlijn commentaar gaf. Ze is verbonden aan Adelante, een behandelcentrum dat tinnitusbehandelingen op locatie aanbiedt. Op de website van Adelante wordt een tinnitusbehandeling in Limburg beschreven en presenteert zij zichzelf als aanbieder van een wetenschappelijk bewezen behandeling. In de tinnitus factsheet van Adelante wordt Dr. Cima ook genoemd als medisch programmaleider en psycholoog bij het expertisecentrum tinnitus. 

Mijn bezwaren over deze expert in deze context

Dr. Cima werkt voor Adelante, een instelling die tinnitusbehandeling aanbiedt in groepsvorm en op locatie, en dus niet digitaal. Naar mijn mening zorgde dit voor een mogelijk belangenconflict dat Kassa had moeten vermelden of in balans had moeten brengen met het perspectief van een andere expert.

Ik zag drie problemen met het optreden van deze expert in dit item over tinnitus:

1. Ten eerste werd er maar één expert geïnterviewd. Als bijvoorbeeld een KNO-arts zou zijn uitgenodigd, had dat kunnen bijdragen aan een evenwichtig en neutraal beeld van tinnitusbehandelingen.
2. Ten tweede werkt de enige expert in het item, Rilana Cima, parttime voor een centrum dat tinnitusbehandeling op locatie aanbiedt. Wanneer zij op nationale televisie zegt dat “digitale methoden niet werken en geen resultaat bieden”, zie ik daarin een mogelijk belangenconflict.
3. Ten derde maakte de opbouw van de uitzending dit in ogen nog problematischer. Eerst liet het item misleidende claims over tinnitus zien. Daarna zei Cima dat "digitale methoden ... niet effectief zijn en geen resultaat bieden". Vervolgens ging het item verder met een uitgebreide rondleiding en uitleg over de behandeling die op locatie, dus niet digitaal, wordt aangeboden bij Adelante, waar Cima ook werkt.

Dat betekent niet dat Cima niet als deskundige aan het woord mocht komen. Het betekent ook niet dat de Raad heeft geoordeeld over haar onafhankelijkheid of over de wetenschappelijke juistheid van haar uitspraak. Die vraag heeft de Raad niet beoordeeld. Maar naar mijn mening had Kassa hier veel transparanter en genuanceerder mee moeten omgaan.

Kijkers verdienen context. Ze moeten weten dat digitale ondersteuning bij tinnitus niet automatisch hetzelfde is als een wondermiddel of een homeopathische methode. Ze moeten ook weten dat een zelfhulpapp die niet beweert tinnitus te genezen in een andere categorie valt dan producten die beloven tinnitus te laten verdwijnen. Kijkers hebben recht op een evenwichtig en transparant beeld van tinnituszorg en de mogelijkheden daarbij.

Waarom ik bezwaar maakte

Mijn bezwaar was nooit dat Kassa niet zou mogen waarschuwen voor valse claims rond tinnitus. Ik ben het ermee eens dat tinnituspatiënten beschermd moeten worden tegen misleidende beloftes. Mijn bezwaar was dat mijn app in dat negatieve kader werd geplaatst, terwijl mijn app geen genezing van tinnitus claimt.

In de eerste brief van mijn advocaat aan Kassa stond:

"Terwijl mevrouw dr. Cima dit zegt, komt op minuut 23:33 de App van cliënt in beeld. Door deze montage wordt de App ten onrechte afgeschilderd als zo’n methode die niet effectief zou zijn of geen resultaat zou bieden."

In dezelfde brief werd uitgelegd dat mijn app niet claimt tinnitus te genezen of op te lossen. Het is een zelfhulpapp die hoort bij mijn onlinecursus. Het doel is om mensen te helpen omgaan met tinnitusklachten. Dat was ook eenvoudig te controleren in de openbare App Store-omschrijving, waar stond dat de app is gebaseerd op behandelmethodes "die de impact van tinnitus op jouw leven kunnen helpen verminderen."

Dat verschil is essentieel. Een product dat tinnitus zegt te genezen is iets heel anders dan een zelfhulpapp die mensen helpt beter met tinnitus om te gaan.

Mijn verzoek aan Kassa

De eerste brief aan Kassa was concreet. Ik vroeg niet om een groot juridisch gevecht. Ik wilde vooral dat de verkeerde indruk werd rechtgezet.

Verzoeken in de eerste brief

Mijn advocaat vroeg kassa om:

• De weergave van mijn app en verwijzingen naar mijn app blijvend te verwijderen uit de aflevering, overal waar die online stond, en bij eventuele toekomstige herhalingen op televisie.
• De weergave van mijn app en verwijzingen naar mijn app blijvend te verwijderen uit social media, screenshots, artikelen, aankondigingen en andere kanalen.
• Een rectificatie te plaatsen op de websites van BNNVARA en NPO Start waar de aflevering kon worden teruggekeken.

In de voorgestelde rectificatie stond dat mijn app ten onrechte in het item was getoond. Ook stond erin dat daardoor de indruk was gewekt dat Still Tinnitus een methode was die niet effectief zou zijn of geen resultaat zou bieden. Verder stond erin dat er wetenschappelijk bewijs is dat op cognitieve gedragstherapie gebaseerde apps en onlinecursussen, zoals Still Tinnitus, tinnitusklachten kunnen verminderen.

Ik bood ook een minder confronterende oplossing aan. Ik zei dat ik open stond voor deelname aan een vervolgitem of voor een onlinevideo waarin Kassa kon uitleggen dat mijn app niet op deze manier getoond had mogen worden. Daarna had ik kunnen toelichten wat mijn methode inhoudt en waarop die is gebaseerd.

Kassa's eerste reactie

Kassa wees het verzoek op 5 maart 2026 af. De reactie kwam vooral neer op het standpunt dat de appstorebeelden alleen illustratief waren.

Kassa schreef: "Deze beelden dienen uitsluitend ter illustratie van het onderwerp en bevatten geen specifieke duiding, benoeming of beoordeling van individuele apps, aanbieders of methoden."

Kassa stelde ook dat mijn app niet bij naam werd genoemd en dat de passage niet gericht was op 1 specifieke aanbieder. Volgens Kassa was er geen concrete beschuldiging van misleiding door mijn bedrijf. Daarom zou wederhoor ook niet nodig zijn geweest.

Kassa weigerde de beelden te verwijderen. Ook weigerde Kassa een rectificatie te plaatsen of mij de kans te geven om mijn methode in een vervolgitem toe te lichten.

Mijn tweede brief aan Kassa

Op 10 maart 2026 reageerde mijn advocaat opnieuw. In die tweede brief werd nog duidelijker uitgelegd dat het probleem niet was of Kassa de naam Still Tinnitus hardop had uitgesproken. Het probleem was de combinatie van beeld en geluid.

In de tweede brief stond:

"Het klopt dat de App niet bij naam wordt genoemd, maar deze is wel ongeveer 3 seconden in beeld. De kern van het bezwaar is de suggestieve koppeling tussen de uitspraak [...] en het moment waarop de App herkenbaar in beeld verschijnt."

Ook werd uitgelegd waarom mijn app extra herkenbaar was:

"Vanaf 23:31 tot 23:33 is de App in beeld. Van 23:31 tot en met 23:33 staat het beeld ongeveer 2 seconden stil met de App in beeld. In deze periode zijn zowel de naam van de App als de beschrijving in de App Store leesbaar. Van de andere app die op hetzelfde moment in beeld is, is de naam niet zichtbaar, waardoor automatisch de aandacht wordt getrokken naar de naam, logo en ondertitel van de App, die wél duidelijk herkenbaar in beeld is."

In die brief werd opnieuw benadrukt dat mijn app geen genezing of oplossing voor tinnitus claimt. De app wordt gepresenteerd als "De tinnitus zelfhulp app." Volgens de brief valt zo’n zelfhulp- of ondersteuningsapp in een andere categorie dan middelen die tinnitus zogenaamd oplossen of genezen.

Kassa's tweede reactie

Kassa weigerde opnieuw om iets aan te passen. Op 11 maart 2026 schreef Kassa:

"De wijze waarop beeld en geluid zijn gecombineerd, past naar ons oordeel binnen de redactionele vrijheid. Wij zien daarom geen aanleiding om het fragment aan te passen of een rectificatie te plaatsen."

Na die tweede weigering besloot ik een klacht in te dienen bij de Raad voor de Journalistiek. Ik had niet de middelen om er een rechtszaak van te maken.

Mijn klacht bij de Raad voor de Journalistiek

Mijn klacht was gericht en concreet. Ik vroeg de Raad niet om het hele Kassa-item af te keuren. Ik vroeg de Raad ook niet om te beoordelen of mijn onlinecursus werkt. Ik vroeg de Raad om te beoordelen of Kassa journalistiek zorgvuldig had gehandeld door mijn herkenbare app te tonen tijdens de negatieve uitspraak van de deskundige. In mijn klacht schreef ik:

In mijn klacht schreef ik:

"Door het gelijktijdig tonen van de App met het doen van de uitspraak, ligt voor de hand dat kijkers denken dat met ‘deze methoden’ ook de op dat moment getoonde App wordt bedoeld."

Ook schreef ik:

"Mijn App claimt echter geen genezing of oplossing voor tinnitus. Zoals ook zichtbaar is in het getoonde App Store-beeld, wordt de app gepresenteerd als ‘De tinnitus zelfhulp app’. Het betreft dus een hulpmiddel dat gebruikers helpt omgaan met tinnitusklachten."

Dat was de belangrijkste feitelijke kwestie. Mijn app werd getoond in een context over methoden die tinnitus zogenaamd genezen of oplossen, terwijl mijn app dat niet claimt.

Wat ik tijdens de zitting uitlegde

De hoorzitting vond plaats op 8 mei 2026. Ik was bij de hoorzitting aanwezig en heb mijn standpunt persoonlijk toegelicht. Namens Kassa waren Leon Zervos, hoofdredacteur van Kassa, aanwezig, samen met V. Sinaasappel, juridisch adviseur van BNNVARA. 

De Raad voor de Journalistiek werd vertegenwoordigd door:

• Mr. S. Djebali — voorzitter van de kamer en vicevoorzitter van de Raad voor de Journalistiek; senior rechter bij de rechtbank Amsterdam
• J. Hoogenberg — publiekslid van de Raad; directeur-bestuurder van de Bibliotheek Enschede-Haaksbergen
• drs. R. Duiven — deskundig lid, niet-journalist, van de Raad; onderzoeker bij de onderzoeksgroep Waarde(n)volle Journalistiek aan Hogeschool Windesheim.
• A. Pruis — journalist-lid van de Raad; politiek redacteur bij NOS.
• mr. drs. M.J.P.H. Josten — journalist-lid van de Raad; hoofdredacteur van omroep HUMAN
• mr. D.C. Koene — onafhankelijk secretaris van de Raad.

Tijdens de hoorzitting heb ik mijn persoonlijke achtergrond uitgelegd en verteld dat ik zelf 6 jaar geleden tinnitus kreeg. Mijn huisarts en KNO-arts zeiden dat er niets was wat ik kon doen en dat ik ermee moest leren leven. Daardoor raakte ik in paniek. Net als de mensen in het Kassa-item werd ik misleid door online trucjes die beloofden mijn tinnitus te genezen. Ik kocht pillen, trok aan mijn oren en speelde geluiden af. Niets hielp.

Daarom was ik in eerste instantie blij dat Kassa mensen wilde waarschuwen voor misleidende informatie over tinnitus.

Maar deze zaak ging niet over mijn gevoelens en de impact van het item op mijn bedrijf. Het ging om de journalistieke normen van de Nederlandse nationale televisie. Ik heb uitgelegd dat het item over misinformatie rond tinnitus naar mijn mening twee problemen bevatte.

Probleem 1: de uitspraak van de expert

Tijdens de hoorzitting zei ik dat de expert, Rilana Cima, een uitspraak deed die volgens mij onjuist en ontmoedigend was voor tinnituspatiënten:

“Wetenschappelijk gezien zien we echter dat al die methoden, al die misschien wat meer alternatieve methoden, of digitale methoden, of homeopathische methoden, eigenlijk niet effectief zijn en geen resultaat bieden.” — Rilana Cima

Ik vertelde de Raad dat ik wetenschappelijke studies naar Kassa had gestuurd waaruit blijkt dat cognitieve gedragstherapie en tinnitusbehandeling via digitale middelen effectief kunnen zijn:

• Een Een Cochrane Review over CGT bij tinnitus concludeerde dat CGT de negatieve impact van tinnitus op de kwaliteit van leven mogelijk kan verminderen.
• Een studie van Andersson en collega’s liet zien dat internetgebaseerde CGT mensen kan helpen om de hinder die zij door tinnitus ervaren te verminderen.
• Beukes en collega’s hebben ook verminderingen in tinnitusklachten gerapporteerd door internetgebaseerde CGT.
• Mijn eigen Still Tinnitus-cursus werd geëvalueerd in de Journal of Clinical Medicine, waarbij de studie verbeteringen in de ernst van tinnitus liet zien.

Deze naar mijn mening onjuiste uitspraak maakte geen deel uit van mijn feitelijke klacht bij de Raad. Ik heb de Raad niet gevraagd om hierover een oordeel te geven. De Raad heeft niet beoordeeld of de bewering van de expert wetenschappelijk correct was. De uitspraak van de Raad richtte zich op de montage en op de misleidende indruk die ontstond doordat mijn app tijdens die uitspraak in beeld werd gebracht. Dat beschrijf ik hieronder als probleem 2.

Probleem 2: mijn app tonen tijdens de uitspraak

Dit was mijn klacht bij de raad. Tijdens de zitting legde ik uit dat mijn app werd getoond in een item vol duidelijke voorbeelden van onzin en misleiding.

Ik wees daarbij op 3 concrete punten:

• Mijn app was 3 seconden in beeld, het langst van alle apps.
• Mijn app was de enige app die stilstond in het beeld.
• De kijker kreeg meer dan 2 seconden de tijd om de naam, het logo en de ondertitel van mijn app te bekijken terwijl werd gezegd dat "digitale middelen niet effectief zijn en geen resultaat bieden".

Dit was dus geen vage, onherkenbare flits op de achtergrond. Mijn app was duidelijk herkenbaar in een negatieve context.

Waar Kassa de journalistieke richtlijnen van de Raad heeft geschonden

Tijdens de hoorzitting heb ik specifiek aangevoerd dat de manier waarop Kassa het beeld van mijn app gebruikte, in strijd was met 2 onderdelen van de journalistieke richtlijnen die de Raad gebruikt (Leidraad van de Raad voor de Journalistiek').

Schending van punt A van de richtlijn

Ik verwees naar punt A van de leidraadvan de Raad: journalisten moeten waarheidsgetrouw, controleerbaar en zo volledig mogelijk berichten. Zij moeten ook eenzijdige en tendentieuze berichtgeving vermijden en het publieke belang afwegen tegen belangen die door publicatie worden geschaad.

Ik stelde dat dit relevant was omdat mijn app in een schadelijk kader was geplaatst. Kassa had niet gecontroleerd of mijn app daadwerkelijk beweerde tinnitus te genezen of misleidend was. Dat was eenvoudig te controleren. In de omschrijving in de App Store staat dat de app is gebaseerd op behandelmethoden "die de impact van tinnitus op jouw leven kunnen helpen verminderen." Mijn app claimt dus geen genezing. Het is een zelfhulpapp.

Naar mijn mening maakte het ontbreken van dat onderscheid de uitzending op dit punt onwaarheidsgetrouw of onvolledig. Ik voerde ook aan dat het item steunde op één expert die belang had bij niet-digitale groepsbehandeling op locatie, waardoor de berichtgeving naar mijn mening eenzijdig was.

Schending van punt C van de richtlijn

Ik verwees ook naar punt C van de leidraad. In mijn toelichting tijdens de hoorzitting citeerde ik de regel dat beeldmateriaal niet mag worden gebruikt als illustratie bij een ander onderwerp of in een andere context dan de context waarvoor de beelden zijn gemaakt, tenzij duidelijk wordt gemaakt waarom het materiaal wordt gebruikt.

Volgens mij was dat precies wat hier misging. Mijn app werd gebruikt als illustratie in een context van misleiding en valse hoop, terwijl letterlijk werd gezegd dat er veel in omloop is dat tinnitus zou kunnen oplossen en dat digitale middelen niet werken en geen resultaat bieden.

Kassa zei dat het algemene illustratiebeelden waren. Mijn reactie daarop was: juist illustratiebeelden kunnen misleidend zijn als ze voor de gemiddelde kijker een herkenbaar product in een verkeerde of niet-onderbouwde context plaatsen. Door de montage lag volgens mij voor de kijker de conclusie voor de hand dat mijn app een voorbeeld was van iets dat tinnitus claimt op te lossen en niet werkt.

Deze 2 punten uit de Leidraad werden later belangrijk. De Raad verwees in zijn conclusie namelijk expliciet naar de relevante punten A en C.1.

Wat Kassa bij de Raad aanvoerde

Kassa stelde bij de Raad dat het item bedoeld was om het publiek te informeren over tinnitus en over de vele digitale en alternatieve methoden die genezing suggereren zonder voldoende wetenschappelijke onderbouwing.

• Volgens Kassa was dat de kernboodschap van de uitzending.
• Kassa stelde ook dat de appstorebeelden alleen algemene illustratie waren. Mijn app werd niet afzonderlijk besproken, niet bij naam genoemd in de voice-over en niet expliciet aangemerkt als misleidend of ineffectief. Volgens Kassa zou de gemiddelde kijker vooral de bredere boodschap onthouden dat tinnitus niet te genezen is, maar dat er manieren zijn om ermee te leren omgaan.
• Kassa voerde daarnaast aan dat journalistiek werk onmogelijk zou worden als een redactie elke app of elk product in zo’n visuele compilatie moest controleren. Volgens Kassa maakt de redactie vaker compilaties van digitaal aanbod bij verschillende onderwerpen.

Waarom mijn klacht gegrond was

De Raad ging in deze specifieke situatie niet mee in het verweer van Kassa. Het oordeel was niet gebaseerd op de vraag of ik boos of teleurgesteld was. Het ging om de vraag of de montage, in deze context, bij het publiek een verkeerde indruk kon wekken.

De Raad: beeldmateriaal vraagt extra zorg in een negatieve context

• De Raad verwees eerst naar de regel uit de Leidraad dat beeldmateriaal niet mag worden gebruikt als illustratie bij een ander onderwerp of met een andere context dan waarvoor de beelden zijn gemaakt, tenzij duidelijk wordt gemaakt waarom het beeldmateriaal werd gebruikt.
• De Raad voegde daaraan toe dat hoe negatiever de context van een publicatie is, hoe zorgvuldiger een redactie moet afwegen of zij beeldmateriaal gebruikt dat in een andere context is gemaakt.
• Dat is belangrijk. Het Kassa-item was niet neutraal. Het ging over valse hoop, misleidende informatie en methoden die tinnitus zogenaamd genezen of oplossen. In zo’n setting krijgen herkenbare beelden extra gewicht.

De Raad: De Stil Tinnitus app claimde geen genezing of oplossing

• Daarna keek de Raad naar wat mijn app eigenlijk claimt. De Raad schreef dat ik gemotiveerd had aangevoerd dat mijn app niet beoogt tinnitus te genezen of op te lossen, maar hulp biedt bij het omgaan met tinnitusklachten. De Raad noteerde ook dat Kassa dit niet had betwist.
• Dat was een belangrijk punt. Mijn app werd getoond in een fragment over methoden die tinnitus zogenaamd oplossen, terwijl mijn app die belofte helemaal niet doet.

De Raad: de app werd getoond tijdens de negatieve uitspraak van de deskundige

• De Raad stelde vast dat mijn app deels volgend op en deels gelijktijdig met de uitspraak van de deskundige in beeld werd gebracht:
• "Er is heel veel in omloop wat dan zogezegd de tinnitus zou kunnen oplossen. Wetenschappelijk gezien zien we echter dat al die methoden, al die meer alternatieve methoden misschien, of digitale methoden, of homeopathische methoden, dat die eigenlijk niet effectief zijn en geen resultaat bieden."
• De Raad merkte daarbij op dat de naam van mijn app duidelijk leesbaar en herkenbaar was, omdat het beeld kort stilstond.

De Raad: de montage wekte de indruk dat mijn app onder “al die methoden” viel

• Daarna gaf de Raad mij gelijk op de kern van mijn klacht. De Raad schreef: "Net als klager meent de Raad dat door deze montage de indruk wordt gewekt dat de app van klager een voorbeeld is van ‘al die methoden’ als bedoeld door de expert: methoden die niet effectief zijn en geen resultaat bieden."
• Dit is een van de belangrijkste zinnen uit de hele uitspraak. Het bevestigt dat het niet alleen gaat om de vraag of Kassa mijn app letterlijk bij naam noemde. Het gaat om de indruk die ontstond door de montage.

De Raad: Kassa nam niet de nodige zorgvuldigheid in acht

Vervolgens keek de Raad of Kassa voldoende zorgvuldig had gehandeld. De Raad concludeerde van niet.

• Kassa had aangevoerd dat het journalistieke werk onmogelijk zou worden als steeds gecontroleerd moest worden of geselecteerd beeldmateriaal volledig aansluit bij de inhoud van een item. Maar de Raad verwierp dat verweer in deze zaak. De reden was simpel: hiervoor was geen diepgaand wetenschappelijk onderzoek naar mijn app nodig. Een korte check van de openbare App Store-omschrijving was al genoeg geweest om te zien dat Still Tinnitus niet claimt tinnitus te genezen of op te lossen.
• Dat punt stond al in de eerste brief die mijn advocaat aan Kassa stuurde: "Door een korte en eenvoudige check van de openbare beschrijving van de App in de Appstore had uw redactie dit ook kunnen weten; daar staat namelijk dat de App is gebaseerd op behandelmethodes ‘die de impact van tinnitus op jouw leven kunnen helpen verminderen’."
• Tijdens de zitting heb ik datzelfde punt opnieuw uitgelegd. Kassa had niet gecontroleerd of mijn app daadwerkelijk genezing claimt of misleidend is, terwijl dat eenvoudig te controleren was: "Kassa heeft niet gecontroleerd of mijn app genezing claimt of misleidend is. Dat was eenvoudig te controleren. In de omschrijving op de app store staat dat mijn app is gebaseerd op behandelmethodes ‘die de impact van tinnitus op jouw leven kunnen helpen verminderen’. Mijn app claimt dus geen genezing van tinnitus. Het is een zelfhulpapp."

De Raad ging daarin mee. De Raad vond dat ik aannemelijk had gemaakt dat Kassa eenvoudig had kunnen achterhalen dat mijn app geen genezing beoogt. Ook schreef de Raad dat Kassa in de uitzending duidelijk had kunnen maken dat de getoonde apps alleen algemene illustratie waren en geen verband hielden met de negatieve kwalificatie van de deskundige. 

Het punt was dus niet dat Kassa elke app ter wereld had moeten onderzoeken. Het punt was dat Kassa een duidelijk herkenbare app in een negatieve context liet zien, terwijl een simpele App Store-check al had laten zien dat mijn app niet thuishoorde in de categorie die werd bekritiseerd. Kassa had meerdere opties: de redactie had mijn app kunnen controleren, mijn app niet tijdens die uitspraak kunnen tonen, of duidelijk kunnen maken dat de appbeelden algemene illustratie waren en geen voorbeelden van de bekritiseerde categorie.

De Raad: Kassa wekte een onjuiste, suggestieve en misleidende indruk

De conclusie van de Raad was duidelijk:

"Door te handelen en na te laten zoals hiervoor is omschreven, heeft Kassa een onjuiste, suggestieve en misleidende indruk gewekt van de app van klager." — Raad voor de Journalistiek

De Raad vond ook dat Kassa niet adequaat op mijn klacht had gereageerd:

Bovendien heeft Kassa – gelet op het voorgaande – niet adequaat op de klacht gereageerd. Dat door het honoreren van klagers verzoek tot nuancering of correctie mogelijk ook andere app-aanbieders zich tot Kassa zouden hebben gewend, doet daaraan niet af. — Raad voor Journalistiek

Daaraan voegde de Raad toe dat de mogelijkheid dat andere appaanbieders ook contact met Kassa zouden hebben opgenomen als mijn verzoek om nuance of rectificatie was ingewilligd, daar niets aan veranderde.

De uiteindelijke beslissing

De uiteindelijke beslissing van de Raad voor de Journalistiek was kort en duidelijk:

"De klacht van Still Tinnitus tegen Kassa/BNNVARA is gegrond."

De Raad verzocht Kassa om de conclusie volledig of in samenvatting te publiceren. Kassa heeft hieraan gehoor gegeven, zoals te zien is in de afbeelding hieronder en op hun website hier en hier.

Publicatie op de website van de Raad

De website van de Raad vermeldt de zaak ook als Still Tinnitus / de hoofdredacteur van Kassa (BNNVARA), conclusie 2026/24. (rvdj.nl)

Mijn visie op de uitspraak van Dr. Rilana Cima

Dit deel is mijn eigen visie. De Raad heeft niet beoordeeld of de uitspraak van Rilana Cima over digitale methoden wetenschappelijk juist was. De Raad oordeelde over de montage en over de misleidende indruk die ontstond doordat mijn app tijdens die uitspraak werd getoond.

Toch wil ik uitleggen waarom ik de brede uitspraak over digitale methoden onjuist vind.

De uitspraak was:

“Wetenschappelijk gezien zien we echter dat al die methoden, al die misschien wat meer alternatieve methoden, of digitale methoden, of homeopathische methoden, eigenlijk niet effectief zijn en geen resultaat bieden.” — Dr. Rilana Cima

Mijn zorg gaat over het deel waarin zij zegt dat “alle… digitale methoden… eigenlijk niet effectief zijn en geen resultaat bieden.

Digitale CGT net zo effectief als fysieke CGT

In mijn brief en tijdens de procedure heb ik uitgelegd dat digitale toepassing cognitieve gedragstherapie niet automatisch minder effectief maakt. Verschillende studies hebben online CGT vergeleken met face-to-face CGT en vergelijkbare resultaten gevonden.

Bijvoorbeeld:

• Andersson et al. vonden dat begeleide internetgebaseerde CGT en face-to-face CGT even effectief waren bij verschillende psychiatrische en lichamelijke aandoeningen.
• Een bijgewerkte meta-analyse van Carlbring et al. vond gelijkwaardige algemene effecten tussen internetgebaseerde CGT en face-to-face CGT.
• Een andere review vond dat elektronisch aangeboden CGT minstens zo effectief was als face-to-face CGT bij depressie.
• Een gerandomiseerde klinische studie naar gezondheidsangst vond ook dat internetgebaseerde CGT niet minder effectief was dan face-to-face CGT.

Online tinnitusbehandeling effectief

Net als bij cognitive gedragstherapie laat onderzoek zien dat tinnitus therapie digitaal ook effectief kan zijn.

• Een reviewartikel beschrijft CGT bij tinnitus als een behandeling die zich richt op iemands reactie op tinnitus, en niet op het wegnemen van het geluid zelf. (ejao.org)
• Er is ook onderzoek naar internetgebaseerde CGT bij tinnitus. Een gerandomiseerde gecontroleerde studie naar internetgebaseerde CGT onder begeleiding van een audioloog rapporteerde een grotere afname van tinnituslast in vergelijking met wekelijkse monitoring, zonder dat er belangrijke ongewenste effecten werden gemeld. (PMC)
• Mijn eigen cursus is ook onderzocht. Een artikel uit 2025 in de Journal of Clinical Medicine onderzocht de verandering in de ernst van tinnitus na deelname aan de online Sus Tinnitus cursus, die in eigen tempo kan worden gevolgd. De studie rapporteerde een klinisch relevante gemiddelde daling op de Tinnitus Functional Index na afronding van de cursus. (PMC)

Dit betekent niet dat tinnitus eenvoudig te genezen is. Dat beweer ik niet. Het punt is dat digitale ondersteuning bij tinnitus niet automatisch moet worden afgeschreven omdat die digitaal is. De vraag is niet: “Is het online?” De juiste vraag is: “Wat wordt er beweerd, op welke methode is het gebaseerd en welk bewijs ondersteunt dat?”

Het belangrijkste onderscheid: genezingsclaims versus ondersteuning

Deze zaak draait ook een belangrijk onderscheid: tinnitus genezen is niet hetzelfde als mensen helpen beter met tinnitus om te gaan. Dat klinkt misschien simpel, maar in de praktijk wordt dit verschil vaak niet duidelijk genoeg gemaakt.

Ik vertel mensen niet dat ik het geluid uit hun hoofd kan verwijderen. Still Tinnitus, en de Sus Tinnitus cursus, zijn gebouwd rond het verminderen van angst, stress, aandacht en emotionele reactie rond tinnitus. Daardoor kan tinnitus minder overheersend worden in het dagelijks leven.

Kassa’s eigen artikel maakte later een vergelijkbaar onderscheid. Daarin werd uitgelegd dat psychologische therapieën zich niet richten op het weghalen van het geluid, maar op het veranderen van de betekenis die je brein eraan geeft. (bnnvara.nl)

Waarom dit onderscheid belangrijk is

Tinnituspatiënten zijn vaak moe, bang en wanhopig op zoek naar rust. Duidelijke informatie is belangrijk, omdat zowel valse hoop als onnodige hopeloosheid schadelijk kan zijn.

• Een product dat tinnitus zegt te genezen, moet kritisch worden bekeken.
• Een zelfhulpmethode die mensen helpt omgaan met tinnitus valt in een andere categorie.
• Digitale therapie maakt een methode niet automatisch ineffectief.
• Journalisten zouden herkenbare producten moeten controleren voordat ze die in een schadelijk frame tonen.

Patiënten verdienen realistische hoop, geen wonderclaims en geen algemene afwijzing dat online therapie geen resultaat zou bieden.

Wat is de Raad voor de Journalistiek, en waarom is die belangrijk in deze zaak?

De Raad voor de Journalistiek is geen rechter, maar een onafhankelijke instantie die klachten over journalistieke gedragingen beoordeelt. Op de eigen website schrijft de Raad dat het beoordelen van klachten de voornaamste taak is. Daarbij gebruikt de Raad de leidraadals uitgangspunt voor wat van goede journalistiek mag worden verwacht. Die Leidraad gaat onder meer over waarheidsgetrouw, nauwgezet, fair, controleerbaar en integer werken.

De Raad is belangrijk omdat mensen daarmee een plek hebben om journalistiek te laten toetsen, zonder meteen een rechtszaak te hoeven beginnen. Als iemand niet tevreden is over hoe een medium een klacht heeft afgehandeld, of als een medium niet reageert, kan die persoon een klacht indienen bij de Raad. De Raad beoordeelt vervolgens of journalistiek-ethische grenzen zijn overschreden. Als een klacht gegrond is, vraagt de Raad het medium om de conclusie volledig of in samenvatting te publiceren.

Dat betekende persoonlijk veel voor mij. Ik ben geen groot bedrijf met een enorm juridisch budget, maar iemand die een klacht indiende tegen een grote omroep. Een rechtszaak beginnen was duur, stressvol en risicovol geweest. Los van de uitkomst ben ik enorm dankbaar dat de Raad voor de Journalistiek bestaat, dat zij tijd en moeite hebben gestoken in mijn klacht, en dat ik als individu tegenover een grote mediaorganisatie serieus ben genomen.

Wat dit kan betekenen voor de Nederlandse journalistiek

Mijn zaak is vooral relevant omdat dit soort visuele shortcuts veel voorkomen in televisiejournalistiek. Redacties gebruiken vaak snelle screenshots, scrollende beelden, appstores, socialmediafeeds of fragmenten van websites om een bredere trend te laten zien. Deze uitspraak laat zien dat zulke beelden nog steeds betekenis hebben. Wanneer de beelden een echt product of een echte organisatie herkenbaar maken, kunnen ze niet zomaar worden behandeld als neutrale achtergrond.

• Deze uitspraak kan bredere gevolgen hebben voor de Nederlandse journalistiek, vooral voor televisie-items die snelle visuele compilaties gebruiken om een breder verhaal te illustreren. De Raad voor de Journalistiek maakte duidelijk dat “illustratieve beelden” niet automatisch onschuldig zijn. Als een herkenbaar product, persoon of organisatie in een negatieve context wordt getoond, kunnen kijkers dat beeld koppelen aan de kritiek die wordt geuit.
• Voor journalisten is de les eenvoudig: context doet ertoe. Een redactie hoeft niet altijd elk beeld dat in beeld komt volledig te onderzoeken, maar wanneer een specifiek product duidelijk herkenbaar is tijdens een schadelijke uitspraak, kan een basiscontrole nodig zijn. In dit geval oordeelde de Raad dat Kassa eenvoudig had kunnen controleren dat mijn app niet beweerde tinnitus te genezen. 
• De uitspraak laat ook zien dat redactionele vrijheid de zorgplicht niet wegneemt. Journalisten mogen misleidende producten bekritiseren, valse claims ter discussie stellen en kwetsbare doelgroepen waarschuwen. Maar als zij herkenbare beelden gebruiken, vooral in een verhaal over fraude, valse hoop of ineffectieve behandelingen, moeten zij ervoor zorgen dat het beeld daadwerkelijk bij de context past of duidelijk uitleggen dat het alleen om algemene illustratie gaat.

Wat deze zaak mij heeft geleerd

Deze zaak heeft mij geleerd hoe krachtig context is. Een paar seconden in beeld kunnen een sterke indruk wekken, zeker wanneer een herkenbaar product wordt getoond tijdens een negatieve uitspraak van een deskundige.

De zaak heeft mij ook geleerd dat je als kleine ondernemer soms voor jezelf moet opkomen. Ik diende deze klacht niet in omdat ik ruzie wilde met Kassa. Ik deed dat omdat ik vond dat de uitzending een verkeerde indruk gaf van mijn app en van digitale tinnitushulp.

De Raad voor de Journalistiek was het ermee eens dat de montage een onjuiste, suggestieve en misleidende indruk wekte. Voor mij is dat de belangrijkste uitkomst. Ik ben dankbaar dat er een serieuze instantie als de Raad bestaat, omdat niet iedereen het geld, of de wens, heeft om duizenden euro’s uit te geven aan advocaten.

Tot slot

Ik vind nog steeds dat Kassa gelijk had om mensen te waarschuwen voor nepbehandelingen tegen tinnitus. Ik weet uit eigen ervaring hoe schadelijk zulke beloftes kunnen zijn. Toen tinnitus mijn leven overnam, probeerde ik ook dingen die beweerden het geluid te laten verdwijnen. Ze hielpen niet.

Maar waarschuwen voor valse hoop mag geen nieuwe valse indruk creëren. Still Tinnitus claimt niet tinnitus te genezen. Het helpt mensen omgaan met tinnitusklachten. Dat onderscheid was eenvoudig te controleren, en de Raad concludeerde dat Kassa zorgvuldiger had moeten omgaan met het beeld van mijn app.

Voor tinnituspatiënten is dit soort nuance geen klein detail. Verkeerde informatie kan in beide richtingen echte schade veroorzaken. Het is schadelijk wanneer mensen wordt verteld dat een pil, trucje of app tinnitus op magische wijze kan laten verdwijnen. Maar het is ook schadelijk wanneer mensen de indruk krijgen dat alleen offline behandeling kan helpen, en dat digitale ondersteuning, zelfhulp of online therapie geen resultaat kan bieden. Voor iemand die al bang, uitgeput of vastgelopen is op een wachtlijst, kan zo’n boodschap tot meer hopeloosheid leiden. Meer hopeloosheid kan leiden tot meer stress, en meer stress kan tinnitusklachten nog erger laten aanvoelen.

Deze zaak is groter dan mijn app. Het gaat om zorgvuldige journalistiek, duidelijke verschillen en eerlijke informatie voor mensen met tinnitus. Er is geen eenvoudige genezing voor tinnitus, maar dat betekent niet dat mensen machteloos zijn. Met de juiste steun kan het leven veel beter worden (zie bijvoorbeeld deze herstelverhalen).

Over Still Tinnitus

Still Tinnitus, in Nederland bekend als ‘Sus Tinnitus’, helpt mensen om de impact van tinnitus op hun dagelijks leven te verminderen. Het bedrijf biedt een online cursus en bijbehorende zelfhulpapp aan, gericht op wetenschappelijk onderbouwde strategieën voor het omgaan met stress, angst en aandacht rond tinnitus. Still Tinnitus beweert niet tinnitus te genezen of het geluid weg te nemen.

Still Tinnitus is opgericht door biomedisch ingenieur Roel van Gorkum, na zijn eigen ervaring met tinnitus. Hij heeft inmiddels meer dan 1.500 mensen geholpen en de cursus is met 4,9/5 beoordeeld op Google Maps. De online cursus is ook geëvalueerd in een wetenschappelijke publicatie in de Journal of Clinical Medicine, en draagt daarmee bij aan onderzoek naar digitale ondersteuning bij tinnitus. Het doel is om duidelijke, praktische en wetenschappelijk onderbouwde hulp te bieden zonder lange wachtlijsten, reistijd of groepssessies.

Hulp nodig met tinnitus?

Ik help je graag als je last hebt van tinnitus. Ik raad je aan om mee te doen aan mijn gratis tinnitus webinar. Daarin leg ik de methode uit die ik gebruik om mensen te helpen stress, angst en aandacht rond tinnitus te verminderen — zonder reistijd, wachttijd of groepssessies. Ook al is er geen genezing voor tinnitus, het is wel degelijk mogelijk om je leven weer terug te krijgen. Hou vol, en ik zie je in het webinar!